วัดพระมหาไถ่ กรุงเทพ

ถ้าเราเป็นหนึ่งในบรรดาคนที่เดินตามพระเยซูเจ้าในวันนี้ คงจะรู้สึก “อึ้ง” พอสมควร เมื่อได้ยินพระเยซูเจ้ายื่นคำขาดว่า “ถ้าผู้ใดติดตามเราโดยไม่รักเรามากกว่า บิดามารดา ภรรยา บุตร พี่น้องชายหญิง แล้วแม้กระทั่งชีวิตของตนเอง ผู้นั้นเป็นศิษย์ของเราไม่ได้” ตอนท้ายพระองค์ยังบอกอีกว่าให้ชั่งใจให้ดี ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องมา ถ้าไม่ยอมสละทุกสิ่งที่มีก็จะเป็นศิษย์ของพระองค์ไม่ได้ … ดูเหมือนว่าพระองค์ไม่ง้อเลยด้วยซ้ำ

สมโภชพระนางมารีย์รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ
ในพระวรสารของนักบุญลูกาในวันนี้ได้นำเราติดตามเรื่องราวของพระนางมารีย์  พระนางมารีย์ได้รีบออกเดินทางไปยังเมืองหนึ่งในแถบภูเขาแคว้นยูเดียเพื่อไปเยี่ยมและช่วยเหลือญาติของเธอคือ นางเอลีซาเบธ ซึ่งกำลังตั้งครรภ์  เมื่อท่านทั้งสองพบกันแล้ว บทสนทนาที่ทั้งสองคุยกันเปี่ยมไปด้วยความเชื่อต่อพระเป็นเจ้า และเปี่ยมได้ด้วยความเบิกบานที่ทั้งสองจะได้รับใช้พระเจ้าในแผนการการไถ่กู้ของพระเป็นเจ้าสำหรับโลกนี้ 

อาทิตย์ที่ 18 เทศกาลธรรมดา
ในอาทิตย์นี้เราอาจมองบทอ่านทั้งสามพูดถึงเรื่องเดียวกันคือความไม่เที่ยงแท้ของทรัพย์สมบัติของในโลกนี้  เพื่อให้เราตระหนักใฝ่หาสิ่งที่อยู่เบื้องบน หรือแสวงหาความเที่ยงแท้ถาวร นั่นคือพระเจ้า
ผู้ประพันธ์หนังสือปัญญาจารย์  ได้กล่าวเตือนใจว่า “มีบุคคลหนึ่งได้สร้างและสะสมทรัพย์สมบัติมากมายเป็นเวลาหลายสิบปี แต่วันหนึ่งสิ่งที่เขาได้สะสมไว้ทั้งหมดอาจตกเป็นของผู้ที่ไม่เคยทำงานอะไรมาเลยก็ได้”  ทรัพย์สมบัติที่เราสะสมไว้เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน!

“จงขอเถิด แล้วท่านจะได้รับ  จงแสวงหาเถิด แล้วท่านจะพบ  จะเคาะประตูเถิด แล้วเขาจะเปิดประตูรับท่าน  เพราะคนที่ขอย่อมได้รับ  คนที่แสวงหาย่อมพบ  คนที่เคาะประตูย่อมมีผู้เปิดประตู” (ลก.11:9-10)  นี่เป็นคำสอนของพระเยซูเจ้าให้เราภาวนาวอนขอจากพระบิดาในสิ่งที่เราต้องการ และพระองค์ยืนยันให้เรามั่นใจว่าพระบิดาของเราจะช่วยในสิ่งที่เราต้องการเสมอ

เมื่อพระเยซูเจ้ามาเยี่ยมมาร์ธาและมารีย์ มาร์ธาได้วุ่นวายอยู่กับการจัดเตรียมอาหารเพื่อต้อนรับพระองค์ ขณะที่มารีย์ได้นั่งอยู่แทบพระบาทคอยฟังสิ่งต่าง ๆ ที่พระองค์เล่า ภาพของมารธานี้เปรียบได้กับคนที่มัวแต่ทำการทำงาน ส่วนมารีย์เปรียบได้กับผู้เฝ้าสวดภาวนาต่อหน้าพระเป็นเจ้า  หากจะถามว่าเราเปรียบตัวเราเองเป็นใครระหว่างสองคนนี้ จะเป็นมาร์ธา คือเอาแต่ทำงานตลอดเวลา ไม่มีเวลาได้พักผ่อน หรือจะเป็นมารีย์ผู้สวดภาวนา? มาร์ธา? มารีย์?… แต่ในชีวิตเรา เราไม่ได้เลือกที่จะเป็นมาร์ธาหรือมารีย์เพียงอย่างเดียว ชีวิตเราควรเป็นทั้งสองอย่าง

 ”ข้าพเจ้าจะต้องทำอย่างได้เพื่อจะได้รับชีวิตนิรันดร?” นี่เป็นคำถามที่นักกฎหมายได้ถามพระเยซูเจ้าในพระวรสารวันอาทิตย์นี้  คำตอบก็คือ “ให้เรารักพระเจ้าด้วยสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดกำลัง และสุดสติปัญญาของท่าน และท่านจะต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง”ฟังดูแล้วเป็นบทบัญญัติสั้น ๆ ฟังดูง่าย แต่ความจริงแล้วมันไม่ง่ายเลย… แต่ก็ใช่ว่าทำไม่ได้!

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา มีผู้มารับศีลล้างบาปหลายคนทั้งเด็กเล็กและผู้ใหญ่ ในพิธีรับศีลล้างบาปพระสงฆ์ได้เจิมน้ำมันคริสมาบนศีรษะ ในบทเจิมนี้ได้กล่าวว่า “… ลูก(ผู้รับเจิม)จะได้มีส่วนร่วมในพระกายของพระคริสตเจ้าผู้ทรงเป็นสงฆ์ ประกาศก และกษัตริย์ และมีส่วนร่วมในชีวิตนิรันดรด้วย” ในบทภาวนานี้บ่งชี้ถึงความเชื่อของเราว่า คริสตชนทุกคนมีส่วนร่วมในการเป็นประกาศกของพระเยซูคริสตเจ้า

วันอาทิตย์นี้เป็นวันสมโภชนักบุญเปโตร และเปาโล อัครสาวกผู้ยิ่งใหญ่ของพระเยซูเจ้า ท่านนักบุญทั้งสองมีควาสำคัญต่อเราคริสตชนทุกยุคทุกสมัย เป็นเสมือนเสาหลักของพระศาสนจักรตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม จนมาถึงปัจจุบัน  พวกเราคริสตชนที่เป็นคาทอลิกในประเทศไทย เราต้องยอมรับว่าเรามีความคุ้นเคย และรู้จักทั้งนักบุญเปโตรและท่านนักบุญเปาโลเป็นอย่างดี

“วันหนึ่ง พระเยซูเจ้าทรงอธิษฐานภาวนาอยู่เพียงพระองค์เดียว บรรดาศิษย์เข้ามาเฝ้า พระองค์จึงตรัสถามเขาว่า “ประชาชนว่าเราเป็นใคร“
ในพระวรสารวันนี้ เป็นเรื่องราวขณะที่พระเยซูเจ้าทรงประทับอยู่ในเขตของ ซีซาเรีย ฟิลิปปี ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของ ปาเลสไตน์ พระเยซูเจ้าได้ทรงเทศน์สอนประชาชนเกี่ยวกับพระอาณาจักรสวรรค์ ทรงรักษาคนเจ็บ และพึ่งทรงกระทำอัศจรรย์เลี้ยงอาหารผู้คนเป็นจำนวนมาก และเมื่อได้ทรงเสร็จสิ้นภารกิจเหล่านี้แล้ว พระองค์ก็ได้ทรงหลบฝูงชนเพื่อไปรำพึงภาวนาเงียบๆ  เพียงลำพังกับบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์

พี่น้องเคยสังเกตไหมว่า ทุกครั้งที่มีความขัดแย้งหรือเกิดข้อพิพาทขึ้นระหว่างสองคน เรามักจะได้ยินเสมอว่า แต่ละคนก็มักจะโทษว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นคนผิดหรือต่างคนก็ต่างปัดว่าไม่ใช่ความผิดของตน